پارت چهل و دوم :
طاها هنوز با خودش دودوتا چهارتا می‌کرد. نگاهش به استکان چای روی میز بود، اما انگار فکرش کیلومترها دورتر پرسه می‌زد. تیمور که از سکوت طولانی او کلافه شده بود، با خنده گفت:
ـ به چی فکر می‌کنی داداشم؟ اسم بده جنازه تحویل بگیر!
طاها حتی لبخند هم نزد. بدون هیچ حرف اضافه و مقدمه‌چینی دیگری گفت:
ـ کارن.
چای در گلوی تیمور پرید و صورتش سرخ شد. چند بار پشت سر ه
لطفا صبر کنید...
زری.
0قلمت مانا کاش بیشتر پارت بزارین رمانت زیباست.💐💐💞💞🙏🙏